Om echt succes te behalen, moeten we een evenwichtige mix van onderwerpen gebruiken. Bij skiën richten we ons vaak op de bewegingen en de houding, maar vergeten we de specifieke kenmerken van het skiën.
Houding en bewegingen zijn uiteraard essentieel voor het ontwikkelen van skivaardigheden. Maar het is de moeite waard om skiën vanuit een breder perspectief te bekijken.
De essentiële bewegingen – de “technieken” – zijn gebaseerd op de vaardigheden en bewegingservaring van de skiër. Ieder van ons heeft een andere jeugd gehad; we hebben andere spelletjes gespeeld en andere sporten geleerd. Sommigen van ons zijn moedig, anderen voorzichtig.
Hoe dan ook, niemand is perfect. Er zullen altijd wel wat bewegingspatronen en vaardigheden ontbreken die nodig zijn om correct te skiën.
Deze reeks basisbewegingen omvat stabilisatie- en strekoefeningen van de gewrichten, zoals:
Permanente enkelbuiging
Houd de knie boven de tenen
Het naar achteren trekken van de enkel
Gescheiden rotatie van het dijbeen (zonder adductie of abductie)
Stabilisatie van het bekken tegen kantelen en draaien
Rugmobiliteit
Gescheiden voetrotatie (zonder kantelen, met enkelbuiging)
Voetrolbewegingen
Evenwicht bewaren (zonder bewegingen van het bovenlichaam)
Evenwicht op één been zonder bekkenrotatie of -kanteling
Enz.
Dezelfde reflexen op een helling leveren het tegenovergestelde resultaat op van wat je verwacht: verlies van evenwicht.
Er zijn veel redenen waarom we ons evenwicht verliezen op een helling.
Een rechtopstaande houding kan stabiel zijn op een horizontaal oppervlak, maar is een achteroverleunende houding op een helling. Een correcte houding is nagenoeg loodrecht op het oppervlak, maar kan niet stabiel zijn in een rustpositie.
Als je met je gezicht naar beneden op een helling staat, vormen je lichaam en het oppervlak een stompe hoek. We hebben de neiging om onze tenen naar beneden te drukken voor meer steun: we openen onze enkels. Het eerste hulpmiddel van ons lichaam om een voorwaartse positie boven de ski’s te garanderen, is het buigen van de enkels. Het openen van de enkels resulteert ook in een achterwaartse zitpositie.
Een goede middenpositie aannemen is alleen mogelijk als we de achterste spierketen aanspannen; anders zal het bovenlichaam te ver naar voren vallen en de heup naar achteren bewegen.
De houdingspatronen die zorgen voor een stabiele houding op een horizontaal oppervlak, zijn niet geschikt voor een helling. We moeten onze fundamentele stabilisatie-elementen aanpassen aan de helling.
Het is een bijzonder geschenk om alleen te skiën op een lege piste. Desondanks zijn er meestal wel anderen op de piste naast ons.
In een sportschool of thuis, met droogtraining, of op een rolskibaan kun je de precieze bewegingselementen veel beter leren dan op de skipiste/vaste helling.
Skitechnieken kunnen op basis hiervan worden geoefend.
Dit alles moet geleidelijk aan geleerd worden om het toe te kunnen passen op steeds steilere hellingen.
Je moet de kenmerken van bochten met verschillende radii leren kennen. Je moet de tactieken en aspecten die je in de bocht kunt gebruiken, stap voor stap leren en toepassen.
Je moet leren je aandacht te beheersen. Er zijn uitstekende manieren om je aandacht te sturen tijdens onze skilessen.
We moeten later op de sneeuw in staat zijn om het hele pakket in samenwerking met andere skiërs in verkeerssituaties af te handelen